Υβριδικές μουσειακές προσεγγίσεις για ενίσχυση της αλληλεπίδρασης

Τα μουσεία, οι πινακοθήκες και τα αξιοθέατα προσαρμόστηκαν στις απρόβλεπτες προκλήσεις κατά το προηγούμενο έτος. Οι επισκέπτες ήταν παρόντες, συνέχισαν να αλληλεπιδρούν χάρη σε μια σειρά από ψηφιακές καινοτομίες και υβριδικές εμπειρίες, που δημιουργήθηκαν από τους επαγγελματίες των μουσείων σε συνεργασία με ειδικούς σε θέματα ψηφιακής τεχνολογίας.

Οι ψηφιακές τεχνολογίες παρουσίαζαν ήδη έναν αυξανόμενο ρόλο στην εμπειρία των επισκεπτών πριν από την πανδημία. Από το 2021, τα ψηφιακά εργαλεία θεωρήθηκαν ως βασικό στοιχείο στο περιβάλλον των μουσείων, των γκαλερί ή άλλων πολιτιστικών φορέων. Πλέον τα ψηφιακά προϊόντα θεωρούνται αναπόσπαστο μέρος της λειτουργίας τέτοιων ιδρυμάτων και της εμπειρίας επισκέπτη.

Σε μεγάλο βαθμό μέσω της χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας, τα μουσεία προσφέρουν πιο διαδραστικές εμπειρίες και εξατομικευμένες ιστορίες που συνδέουν το περιεχόμενο με την καθημερινότητα του επισκέπτη. Η χρήση τεχνολογιών επιτρέπει στα μουσεία να παρουσιάζουν μεγάλο αριθμό αντικειμένων, που βρίσκονται σε αποθήκες, ανά πάσα στιγμή με διαδραστικά μέσα, επιτρέποντας στους επιμελητές να εμπλουτίζουν την εκθεσιακή αφήγηση.

Την ίδια στιγμή, αναζητούν συνεχώς τρόπους, ώστε το μήνυμά τους να βρίσκει απήχηση στο κοινό, στο φυσικό και ψηφιακό μουσειακό χώρο. Οι μεταλλάξεις που η ψηφιακότητα και η υλικότητα αναπτύσσουν ή επιχειρούν, ειδικά όταν διεισδύουν η μία στην άλλη, δημιουργούν την υβριδικότητα.

Διευρυμένες εμπειρίες επισκεπτών στο υβριδικό μουσείο

Πολλά μουσεία πειραματίζονται με εφαρμογές και εργαλεία, που όχι μόνο εμπλουτίζουν την εμπειρία επισκέπτη, αλλά διευκολύνουν την πρόσβαση στο μουσείο και τη σύνδεση με τις συλλογές. Η χρήση τεχνολογιών επεκτείνει τη φυσική υπόσταση του μουσείου και το καθιστά υβριδικό.

Cratylus: Crowd-Sourced Art Tagging. Πηγή: bowdoin.edu

Cratylus: δεδομένα που προέρχονται με χρήση πληθοπορισμού

Η ψηφιακή μετάβαση επέτρεψε στα ιδρύματα να εμπλέξουν κοινότητες προκειμένου να αξιοποιήσουν τη συμμετοχική γνώση. Σε αυτό το πλαίσιο, το Μουσείο Τέχνης του Κολεγίου Bowdoin στις ΗΠΑ ανέπτυξε και παιχνιδοποίησε ένα σύστημα ετικετών που προέρχεται από το κοινό (crowdsourcing), προκειμένου να καταστήσει τις συλλογές του πιο προσβάσιμες.

Το σύστημα Cratylus πήρε το όνομά του από τον διάσημο διάλογο του Πλάτωνα για την ορθότητα των ονομάτων.   Ειδικότερα, πρόκειται για μια διεπαφή συλλογής μεταδεδομένων, που επιτρέπει στους συμμετέχοντες να εξερευνήσουν τις συλλογές του μουσείου και να εφαρμόσουν θεματικές ομαδοποιήσεις λέξεων-κλειδιών από ένα σύνολο προκαθορισμένων κατηγοριών.

Το Μουσείο συλλέγει τις ετικέτες που εφαρμόζουν οι χρήστες, προκειμένου να αυξήσει τη δυνατότητα αναζήτησης στη συλλογή του. Η καινοτομία αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη των ψηφιακών πόρων στο ίδρυμα, που όχι μόνο θα ενισχύσει την προσβασιμότητα, αλλά θα προσφέρει έναν διασκεδαστικό τρόπο για τους συμμετέχοντες να συμβάλλουν στα δημόσια μεταδεδομένα του. Έτσι, οι επισκέπτες γίνονται αφοσιωμένοι υποστηρικτές του μουσείου μέσω της αλληλεπίδρασής τους με τα εκθέματα, κατά την ετικετοποίηση αντικειμένων.

The Pen at Cooper Hewitt

Η πένα στο Cooper Hewitt Smithsonian National Design Museum

Η πένα που δημιούργησε το Cooper Hewitt Museum παρουσιάστηκε ως ένας τρόπος για να προσκαλέσει τους επισκέπτες να μάθουν για το σχεδιασμό, δημιουργώντας και οι ίδιοι έργα. Πέρα από τη λειτουργία του ως εργαλείο σχεδίασης, ενθάρρυνε τους επισκέπτες να ασχοληθούν με τα έργα που εκτίθενται στο μουσείο, αντί να τα βλέπουν μέσω της μικρής οθόνης μιας εφαρμογής.

Συγκεκριμένα, η πένα συνδυάζει δύο βασικές τεχνολογίες. Ένας αισθητήρας στο άκρο της διαβάζει τις πληροφορίες στις NFC επισημάνσεις που είναι ενσωματωμένες στις ετικέτες των αντικειμένων. Οι πληροφορίες αυτές αποθηκεύονται στην μνήμη της και μπορούν να διαβαστούν στα διαδραστικά τραπέζια αφής που βρίσκονται στο μουσείο.

Χρησιμοποιώντας τις μεγάλες οθόνες υπερ-υψηλής ευκρίνειας στα τραπέζια που σχεδιάστηκαν, οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν και να χειριστούν τα αντικείμενα που έχουν συλλέξει, να ανακτήσουν πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό πλαίσιο, να μάθουν περισσότερα για τους δημιουργούς, τις διαδικασίες σχεδιασμού και τα υλικά, να παρακολουθήσουν και να μοιραστούν βίντεο, ακόμη και να δημιουργήσουν τα δικά τους σχέδια.

GO FLIGHT- National Air and Space Museum

Η εφαρμογή GO FLIGHT του Smithsonian National Air and Space Museum

Η GO FLIGHT είναι μια εφαρμογή που μπορεί να εγκαταστήσει ο επισκέπτης του Smithsonian National Air and Space Museum, για μια διαδραστική περιήγηση σε ένα υβριδικό περιβάλλον. Ένας διαδραστικός τοίχος με οθόνη αφής προβάλλει περιεχόμενο, που περιλαμβάνει τα εκθέματα, στιγμιότυπα από κοινωνικά μέσα, φωτογραφίες και σημαντικά γεγονότα που συνδέονται με τις συλλογές.

Το περιεχόμενο είναι εμφανές από απόσταση, ωστόσο ο επισκέπτης μπορεί να χρησιμοποιήσει την οθόνη, για να περιηγηθεί στις συλλογές και να αποκτήσει μια αίσθηση των συνδέσεων μεταξύ των εκθεμάτων, των αντικειμένων και της επίδρασής τους στη σύγχρονη ζωή.

Εάν ο χρήστης επιλέξει ένα τεχνούργημα, μπορεί να το στείλει στην εφαρμογή που έχει εγκαταστήσει στο smartphone του μέσω ενός κωδικού, και εκείνη θα τον οδηγήσει στο αντικείμενο της συλλογής, παρέχοντας πρόσθετο περιεχόμενο. Μόλις ο επισκέπτης βρεθεί έξω από το μουσείο, η εφαρμογή σταματά να δίνει οδηγίες προσανατολισμού και συνδέεται με τον ιστότοπο του ιδρύματος, επεκτείνοντας τη μαθησιακή εμπειρία.

Το Synthaisthesia του Smithsonian Institution

Συνήθως, όταν παρουσιάζεται μια εικόνα σε έναν ιστότοπο ή ένα έργο τέχνης σε ένα μουσείο, στα άτομα με χαμηλή όραση ή τύφλωση δίνεται μια λεκτική περιγραφή για την καλύτερη κατανόησή της. Αυτές οι περιγραφές, είτε με τη μορφή αναγνώστη οθόνης (screen reader) είτε με τη μορφή ανθρώπινης φωνής, τείνουν να είναι σύντομες και γενικές, περιορίζοντας την κατανόηση της σύνθεσης της εικόνας από τον ακροατή. Η πρακτική αυτή δεν αντικατοπτρίζει τον πραγματικό αντίκτυπο της εικόνας.

Μια εικόνα αποτυπώνει συναισθήματα, ρυθμό, ψευδαισθήσεις, που δε μπορούν πάντα να μεταφερθούν λεκτικά. Η αρχική ιδέα για τη δημιουργία μιας συσκευής που θα μετέφραζε τα οπτικά στοιχεία σε ήχο προήλθε από το ενδιαφέρον για την αισθητηριακή υποκατάσταση.

Το Synthaisthesia, μια καινοτομία που ξεχωρίζει από το Ινστιτούτο Smithsonian, είναι ένα νέο λογισμικό επαυξημένης πραγματικότητας, που αναπτύχθηκε για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, δημιουργώντας μια ηχητική εμπειρία τέχνης παράλληλα με την οπτική, έτσι ώστε οι τυφλοί και οι επισκέπτες με χαμηλή όραση να μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τις εικόνες στα μουσεία. Το Synthaisthesia καθιερώνει μια νέα μέθοδο για την οπτική περιγραφή και παρ’ όλο που προορίζεται για χρήση σε μουσείο, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό.

Η υβριδικότητα ήρθε ως απάντηση στις ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές και ειδικά στην πανδημία, για να διευκολύνει τις συναντήσεις και την επικοινωνία. Όσον αφορά τα μουσεία, φαίνεται πως κάποια αντέδρασαν έγκαιρα, λειτουργώντας συμπεριληπτικά. Ο συνδυασμός ψηφιακότητας και υλικότητας μπορεί να προσφέρει πολλές ακόμα δυνατότητες στα πολιτιστικά ιδρύματα, αρκεί να χρησιμοποιείται ορθά.

Αφήστε ένα σχόλιο...

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll to Top