Η σημασία της διάδρασης στον εκθεσιακό χώρο

Ο επισκέπτης πρέπει να δει, να ακούσει, να εμπλακεί, να εξελίξει, να κοινοποιήσει και να καταναλώσει. Είναι σημαντικό να αναλάβει αρμοδιότητες, να γίνει μέρος της ιστορίας, να πάρει αποφάσεις.

Όλο και περισσότεροι δημιουργοί εκθέσεων εγκαταλείπουν τη στρατηγική της παθητικής περιήγησης στις εκθέσεις. Η παγκόσμια μουσειολογική κοινότητα μελετά την ανθρώπινη εμπειρία (user experience) και ενθαρρύνει το κοινό να συμμετέχει ενεργά, με όσο το δυνατό περισσότερους τρόπους. Η διάδραση μέσα σε μια έκθεση είναι απαραίτητη, χωρίς να χρειάζεται να είναι περίπλοκη για τον επισκέπτη. Μπορεί να είναι φυσική ή ψηφιακή, να είναι απλή ή απαιτητική, αλλά σίγουρα πρέπει να είναι ουσιώδης. Ό,τι και αν επιλεγεί, στη βάση του σχεδιασμού τους χρειάζεται να ληφθούν υπόψιν οι ίδιες παράμετροι.

Κοινό και διάδραση

Αφού εντοπιστούν τα σημεία διάδρασης, η ομάδα σχεδίασης της έκθεσης καλείται να αναρωτηθεί αν είναι σημαντικά για την αφήγηση, αν είναι ουσιώδη. Επιπροσθέτως, αν ο επισκέπτης καλείται να εντοπίσει κάποιο στοιχείο για να συνεχίσει την αφήγηση.

Το κοινό, που είναι πιθανό να επισκεφθεί την έκθεση, πρέπει να προσδιοριστεί με ακρίβεια και να μελετηθεί εις βάθος. Αυτό είναι δυνατόν να αποτρέψει λάθη που θα εμποδίσουν τον επισκέπτη από το να ακολουθήσει ομαλά όλη την πορεία της έκθεσης. Η διάδραση βασίζεται σε ό,τι είναι δυνατό να ανταποκριθεί η ηλικιακή ομάδα στην οποία απευθύνεται.

Αν οι ηλικίες των επισκεπτών ποικίλουν, τότε απαιτείται να σχεδιαστεί κάτι που θα δημιουργεί σε όλους τη θέληση για συμμετοχή. Για παράδειγμα, αν είναι ενήλικες ίσως επισκεφθούν την έκθεση μετά την εργασία τους. Ποια είναι τα όρια τους; Αν είναι παιδιά το πιθανότερο είναι να συνοδεύονται από ενήλικες ή από το σχολείο άρα πρέπει να είναι κάτι που θα μπορούν να συμμετέχουν άτομα σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες και όχι κάτι που θα μπορεί να διενεργηθεί μόνο από ένα άτομο για να ενθαρρύνει τη συνεργασία η οποία επιδιώκεται σε αυτές τις ηλικίες.

Αν είναι κάτι που είναι απαραίτητο για την εκθεσιακή αφήγηση, είναι πολύ πιθανό να μην το κάνουν όλοι ταυτόχρονα, ίσως γιατί θα έχει δημιουργηθεί ουρά αναμονής και έτσι να παραλείψουν αυτό το σημείο ή να μην το επιλέξουν καθόλου. Σε αυτή την περίπτωση τι συμβαίνει στην αφήγηση; Αν χάνει κάτι σημαντικό πρέπει με κάποιο τρόπο να επικοινωνηθεί στους επισκέπτες.

Το κοινό δεν ενδιαφέρεται για το είδος της τεχνολογίας αλλά για την εμπειρία, τη συμμετοχή

Η τεχνολογία στο χώρο της έκθεσης

Πολλές φορές σε εκθέσεις παρουσιάζονται τρόποι διάδρασης που δεν εξυπηρετούν τους εκθεσιακούς στόχους και συχνά τοποθετούνται ως τέχνασμα πρόκλησης έκπληξης. Μια οθόνη αφής η οποία θα περιορίζεται στην ανάγνωση του ψηφιακού αντιγράφου ενός βιβλίου 600 σελίδων είναι βαθιά ξεπερασμένο, κουραστικό και πιθανότατα να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Οι επισκέπτες πλέον είναι συνηθισμένοι στον τεχνολογικό εμπλουτισμό των εκθέσεων. Αυτό σημαίνει πως αν κάτι δεν είναι δοσμένο με τον καλύτερο τρόπο τότε είναι πιθανό να αφήσει μια απογοήτευση στη συνολική του εμπειρία. Η επιλογή επαγγελματιών πληροφορικής, έστω και σε επικουρικό επίπεδο, είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των επιλογών. Η διάδραση είναι καλό να έρχεται φυσικά στο πλαίσιο της εκθεσιακής αφήγησης και να μην γίνεται κατ’ απαίτηση σε σημεία που ενδεχομένως να αποσπάσουν την προσοχή του επισκέπτη από κάτι σημαντικότερο. Επομένως, πρέπει πρώτα να συσχετίζεται ξεκάθαρα η διάδραση με το περιεχόμενο της εκθεσιακής αφήγησης. Μετέπειτα, η σωστή επιλογή τεχνολογικών εργαλείων είναι εκείνη που θα τα αναδείξει.

Οι ψηφιακές εκδοχές της έκθεσης

Πλέον, όλο και περισσότεροι επιμελητές δημιουργούν εκθέσεις διαδικτυακά ή παράγουν ψηφιακά αντίγραφα για να εξυπηρετήσουν και τους επισκέπτες που δεν μπορούν να μεταβούν στη φυσική έκθεση. Συχνά, παρατηρείται πως οι ψηφιακές μεταφορές στερούνται κατά πολύ του φυσικού σε σημείο να χάνουν κάθε νόημα και αξία.

Η τεχνολογία μπορεί να δώσει οικονομικές, μέχρι και δωρεάν λύσεις, αρκεί να εντοπιστούν έγκαιρα. Αντί για την απλή ανάρτηση φωτογραφιών των εκθεμάτων που παραπέμπει σε εκθεσιακό λεύκωμα, μπορεί να δημιουργηθεί ένα προσεγμένο βίντεο που θα ακολουθεί τη διαδρομή του επισκέπτη. Σε αυτό μπορούν να ενταχθούν όλες οι διαθέσιμες διαδράσεις, κάποια κείμενα, επιπλέον πληροφορίες και ό,τι άλλο μπορεί να καλύψει έστω και το 50% των εκθεσιακών στόχων.

Ο εκθεσιακός σχεδιασμός περιλαμβάνει αντικείμενα που μπορείς να τα αγγίξεις, να τα ακούσεις, τεχνολογίες που σου επιτρέπουν να τα εξερευνήσεις από διαφορετικές οπτικές γωνίες αλλά και δραστηριότητες όπου ο επισκέπτης με τη συμμετοχή του μπορεί να επηρεάσει την εξέλιξη της εκθεσειακής αφήγησης. Η ισορροπία ανάμεσα στην παθητική παρακολούθηση και στην υπερδραστηριότητα είναι απαραίτητη για την επιτυχία μιας έκθεσης.

Αφήστε ένα σχόλιο...

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll to Top