Το σκαρίφημα της ιδανικής εκθεσιακής ιστορίας

Μια απλή ιστορία μπορεί να επικοινωνηθεί πιο δυναμικά. Τα ερωτήματα και οι ανησυχίες που προκύπτουν για την εκθεσιακή αφήγηση αφορούν το κατά πόσο ενδιαφέρουσα θα είναι η ιστορία, αν θα καταφέρει να προκαλέσει σκέψεις και συναισθήματα στους επισκέπτες και θα περιλαμβάνει όλα όσα έχετε σχεδιάσει χωρίς να κουράσει

Η εκθεσιακή ιστορία ή αφήγηση είναι πολύ σημαντική για την εμπειρία του επισκέπτη. Συχνά εντοπίζονται πρώτα τα εκθέματα και μετά η ιστορία που τα συμπεριλαμβάνει. Αυτό δεν είναι απαραίτητα λανθασμένο, αλλά είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε λάθος σχεδιασμό.

Αρχικό στάδιο αποτελεί η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία θα στηριχθεί όλη η έκθεση. Μετέπειτα διεξάγεται η έρευνα για το πλαίσιο και αργότερα η αναζήτηση της κατάλληλης ιστορίας που θα συνθέσει μια μοναδική εκθεσιακή μελωδία.

Σημαντικό είναι να μην παραλείπονται και να διενεργούνται brainstormings και διαγνωστικά tests, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στα οποία να συμπεριλαμβάνονται οι παρακάτω παράμετροι ως οδηγοί.

Η αφήγηση

Η ιστορία απαρτίζεται από τα κύρια γεγονότα κορμός, τα πρόσωπα ή τα στοιχεία γύρω από τα οποία αναπτύσσεται ένα γεγονός και οι διάφορες υποιστορίες που στηρίζουν τον κορμό. Οι τελευταίες ενδείκνυνται ιδιαίτερα για αλληλεπίδραση των επισκεπτών με την έκθεση είτε με τη βοήθεια της τεχνολογίας είτε όχι. Η χρήση συμπληρωματικών ιστοριών μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες σε όποιον ενδιαφέρεται να εμβαθύνει.

Η κυρίως αφήγηση αποτελεί το νοητό κρίκο, που ενώνει τις διάφορες ιστορίες που αναπτύσσονται στην έκθεση με τον κορμό. Το σημαντικότερο είναι να διασφαλίζεται πως, ανεξάρτητα από την επιλογή του επισκέπτη να ασχοληθεί με τις υποϊστορίες, όλα τα στοιχεία πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους γιατί σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει κίνδυνος να χαθεί η ομαλή «πορεία» του επισκέπτη.

Η αφήγηση πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος. Υπάρχουν κάποιες τεχνικές που ομοιάζουν με εκείνες που χρησιμοποιεί συχνότερα, αλλά όχι αποκλειστικά, η μυθοπλασία. Στο πρώτο στάδιο αρχή παρουσιάζονται στοιχεία, δεδομένα ή απαριθμούνται γεγονότα.

Στο δεύτερο στάδιο μέση, αναδεικνύεται με έντεχνο τρόπο το κεντρικό θέμα ή «πρόβλημα» που θίγεται στην έκθεση. Αυτό το σημείο ενδείκνυται για την πρακτική συμμετοχή των επισκεπτών μέσω κάποιας δραστηριότητας για να λάβουν δράση, να πάρουν κάποια απόφαση και γενικότερα να συμβάλουν.

Στο τελευταίο στάδιο τέλος, δίνεται η «λύση» του προβλήματος και το αποτέλεσμα της ανάμειξης του επισκέπτη, αν έχετε επιλέξει κάτι τέτοιο. Ουσιαστικά, με μορφή ερωτημάτων προκύπτει η αρχή σαν «τι υπήρχε πριν», η μέση ως «τι συμβαίνει τώρα» και το τέλος «τι προκύπτει ως αποτέλεσμα». Αν δεν συμπεριληφθούν αυτά στον αφηγηματικό σχεδιασμό είναι πιθανό να προκληθεί στους επισκέπτες το αίσθημα του ανικανοποίητου και του ατελούς έργου.

Στην περίπτωση που  πρόκειται να χρησιμοποιηθεί τεχνολογικά μέσα είναι απαραίτητη η εμπλοκή επαγγελματιών του χώρου.

Μνήμη και συναίσθημα

Το κοινό μόλις αντιληφθεί το σκοπό και αισθανθεί την ένταση, αυτόματα δημιουργεί νέο περιεχόμενο στο μυαλό του. Έτσι, επιτυγχάνεται η ταύτιση με το σκοπό του έργου και συνεχίζει να παρακολουθεί χωρίς να «αλλάζει κανάλι». Η μνήμη είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας. Μέσα από τη διαδρομή που θα κάνει ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται την κεντρική ιδέα, συμμετέχει ενεργά ή παθητικά και έτσι οδηγείται στο τελικό στάδιο.

Μελέτες κοινού αποδεικνύουν πως σπάνια κάποιος θυμάται με ακρίβεια το περιεχόμενο ενός κειμένου που συνοδεύει μια εικόνα ή ένα έκθεμα. Αυτό που συγκρατεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το γενικότερο νόημα, το συναίσθημα που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αλλά και εικόνες.

Για παράδειγμα, αν δει την εικόνα που συνόδευε το κείμενο είναι πιθανότερο να θυμηθεί την έκθεση. Γι’ αυτό καλό είναι οι εκθέσεις να μη μοιάζουν με παρατεταμένα λήμματα εγκυκλοπαίδειας.

Σχεδιασμός

Αφού εξασφαλιστούν τα παραπάνω, ξεκινά ο σχεδιασμός, ο οποίος αναλόγως τον όγκο του project εκτείνεται σε ένα και πλέον στάδια. Είναι σημαντικό να έχουν καταγραφεί με κάθε λεπτομέρεια όλα τα σημεία της ιστορίας πριν ξεκινήσει η υλοποίηση. Αρχίζοντας από τον κορμό, εξερευνώνται οι εκάστοτε επιλογές σε εκθεσιακά εργαλεία.

Θα χρησιμοποιηθούν παραδοσιακά υλικά κατασκευών ή ψηφιακά; Ποιά από αυτά θα αποδώσουν την αφήγηση καλύτερα και θα ενθαρρύνουν τον  επισκέπτη να συνεχίσει τη διαδρομή του; Για παράδειγμα, ο υπομνηματισμός είναι η σωστή λύση στην ανάδειξη των δεδομένων και σε ποιά έκταση;

Η συνεχής επαναφορά στην αφήγηση, στον κορμό της και η σύνδεση των σημείων της έκθεσης είναι ζωτικής σημασίας. Σε αυτό θα βοηθήσει ένας ψηφιακός ή έντεχνα κατασκευασμένος με χαρτί και μολύβι χάρτης-ιστορικό δέντρο όπου θα αναγράφονται όλες οι ιστορίες και τα εμπλεκόμενα αντικείμενα, πρόσωπα, δεδομένα. Η προσθήκη εικόνων και post it είναι ικανά να διατηρήσουν συγκεντρωμένα σε μια ματιά όλα όσα θα χρειαστούν για την ολοκλήρωση του project με επιτυχία.

Μια απλή ιστορία μπορεί να επικοινωνηθεί πιο δυναμικά. Είναι προτιμότερη μια ξεκάθαρη ιστορία και απλουστευμένη συμμετοχή του κόσμου που να βγάζει νόημα παρά να προσφέρεται κάτι φαντασμαγορικό και περίπλοκο. Μια τέτοια περίπτωση μπορεί να αποτρέψει τους επισκέπτες από το να  ολοκληρώσουν τη διαδρομή τους με επιτυχία. Για τον καλύτερο έλεγχο του έργου είναι καλό να διενεργούνται περισσότερα διαγνωστικά tests για να ελεγχθεί η πορεία του project.

Αφήστε ένα σχόλιο...

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll to Top