“Free the museum”: Το project που βγάζει τις συλλογές έξω από το μουσείο

Το “Free the museum” αποτελεί ένα κάλεσμα προς τα μουσεία να προβάλουν τις συλλογές τους προσεγγίζοντας το δημόσιο χώρο ως σημείο αναφοράς μάθησης, χαράς, προβληματισμού και θεραπείας. Με αφορμή αυτό το project, θα εξετάσουμε ποιές είναι οι επιλογές σας για τη λειτουργία ενός “μουσείου χωρίς τοίχους” καθώς και πώς μπορείτε να το κάνετε πραγματικότητα.

Το αν ένα μουσείο μπορεί να μην περιβάλλεται από φυσικούς τοίχους είναι μια ερώτηση που μονοπωλεί πολλές συζητήσεις ανάμεσα σε συναδέλφους και μη. Την ίδια στιγμή δημιουργούνται ολοένα και περισσότερα ψηφιακά μουσεία.

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις αναδυόμενων μουσείων που ξεκινούν ως «μουσεία χωρίς τοίχους», με απώτερο σκοπό σε αυτές τις περιπτώσεις να καταλήξουν σε ένα μόνιμο μουσειακό κτήριο ή το αντίστροφο, όπως το Rubin Museum of Art της Νέας Υόρκης.

Το project του μουσείου χωρίς τοίχους

Την περίοδο της Covid-19 μια ομάδα σχεδιαστών μουσείων, εκπαιδευτικών και ακτιβιστών συγκεντρώθηκε για να εντοπίσει τι πραγματικά χρειάζονταν οι συνάδελφοί τους. Συγκεκριμένα, τους απασχόλησε πώς να τους εξοπλίσουν καλύτερα για να προβάλλουν τη δουλειά τους σε δημόσιο χώρο, πώς να συνδεθούν περισσότερο με τις κοινότητες τους, να είναι ευέλικτοι, να εργάζονται ταχύτερα  και με λιγότερα κόστος. Έτσι, γεννήθηκε το “Free The Museum”.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην ψηφιοποίηση και τη δημιουργία ελεύθερα προσβάσιμων ψηφιακών αντιγράφων του μουσειακού περιεχομένου ιδρυμάτων σε όλο τον κόσμο. Η κεντρική ιδέα είναι η πολιτιστική κληρονομιά να καταστεί προσιτή σε όλους, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνει διαθέσιμη για μελλοντικές γενιές, αλλά και για ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικά μουσεία.

Το “Free the museum” βοηθά τα πολιτιστικά ιδρύματα να υιοθετήσουν ταχύτερα εργαλεία και διαδικασίες, για τη δημιουργία εμπειριών σε δημόσιους χώρους. Ακόμα, ενθαρρύνει τις άμεσες και χαμηλού κόστους πρακτικές ενεργοποίησης της μουσειακής εμπειρίας μέσω του αυτοσχεδιασμού, της ανακύκλωσης και της προσαρμογής στα υπάρχοντα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά.

Η συμμετοχή ενός μουσείου συνήθως σημαίνει τη διάθεση της συλλογής του (ή μέρος αυτής) παρέχοντας φωτογραφίες ή άλλα ψηφιακά αρχεία. Με τον τρόπο αυτό το ίδρυμα συμβάλλει στην αύξηση της προσβασιμότητας στην τέχνη και τον πολιτισμό, ενισχύοντας τη διεθνή κοινότητα.

Τέλος, το project εξοπλίζει τα μουσεία και τους επαγγελματίες τους να λειτουργούν με τρόπους που είναι πιο ανοιχτοί, χωρίς αποκλεισμούς και ανταποκρινόμενα στις κοινότητες τους.

Image Not Found
Πηγή: Cloris Chou / Unsplash

Χρειάζονται τοίχοι για να δημιουργηθεί ένα μουσείο;

Η ανάδειξη μιας συλλογής χωρίς ένα φυσικό κτήριο είναι εφικτή μέσω διαφόρων τεχνολογικών και διαδικτυακών μέσων. Συγκεκριμένα, μπορεί να γίνει με τη χρήση ψηφιακών πλατφορμών και εργαλείων που επιτρέπουν τη δημιουργία εικονικών περιηγήσεων, τη δημοσίευση ψηφιακών εκθέσεων, την ανάπτυξη εκπαιδευτικού περιεχομένου και άλλων δραστηριοτήτων.

Αν, λοιπόν, διαθέτετε μια συλλογή που θέλετε να μοιραστείτε με το κοινό και δεν έχετε τη δυνατότητα ή την υπομονή να δημιουργήσετε ένα φυσικό χώρο κτηριακών εγκαταστάσεων, μπορείτε να ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:

  1. Αναλύστε και αξιοποιήστε το περιεχόμενο της συλλογής σας για να εντοπίστε τους ιδανικότερους τρόπους ανάδειξής της.
  2. Εντοπίστε τις δυνατές ιστορίες για να μοιραστείτε.
  3. Δημιουργήστε περιεχόμενο και ερωτήσεις που προκαλούν ανοιχτό διάλογο μεταξύ της κοινότητας.

Αν επιθυμείτε μια λιτή και άμεση προσέγγιση, η λύση για εσάς είναι ο δημόσιος χώρος. Επιλέξτε μέρη, όπως πάρκα, δρόμους ή χώρους συγκέντρωσης της κοινότητας, αντί για τις εγκαταστάσεις κάποιου μουσείου. Αν πάλι θέλετε να επενδύσετε στον ψηφιακό χώρο θα χρειαστεί να δημιουργήσετε μια ιστοσελίδα ή μια εφαρμογή απ’ όπου θα μπορούν οι χρήστες να απολαμβάνουν τη συλλογή σας. Ακόμη και εξ’ ολοκλήρου  ψηφιακά μουσεία εξακολουθούν να δίνουν έμφαση στην έννοια των θεματικών εκθέσεων, μέσω καθαρά διαδικτυακών περιβαλλόντων.

Κάθε μουσειακή εμπειρία καθορίζεται από τέσσερα κύρια στοιχεία: τη συλλογή, τις ιστορίες που αυτή αφηγείται, τη δομή της και το κοινωνικό της αντίκτυπο. Αυτές οι πρακτικές παρέχουν τη δυνατότητα σε μουσεία και συλλογές τέχνης να φτάσουν σε ένα διευρυμένο κοινό, ενθαρρύνοντας την πολιτιστική ανταλλαγή και προωθώντας την εκπαίδευση πέρα ​​από τα παραδοσιακά της όρια. 

Αφήστε ένα σχόλιο...

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll to Top